Bencil Dev Mutlu Son

Bencil-Dev-Mutlu-Son
Bencil-Dev-Mutlu-Son

Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kırlar ülkesinin güzel bir şehrinde çok eski ve terk edilmiş bir kale varmış, herkes bu kalenin boş ve kullanılmaz olduğunu düşünürmüş.

Bu kalenin içerisinde bulunan bir güzel şatoda yaşayan Bencil bir Dev varmış. Herkes o şatonun Dev’e ait olduğunu biliyordu ama yıllardır onu gören kimse olmamış.

Bencil Dev’in bahçesinde oyun oynamak isteyen bir gurup çocuk kalenin etrafında yaşayanların yanına giderek onlara dev ile ilgili sorular sormaya başlamışlar,  

-Bakkal amca bu kalede bir dev yaşıyormuş onu gördünüz mü hiç diye sormuşlar?

Bakkal,

-Evladım öyle biri yok ki, bence bu söylenenlerin hepsi dedikodu yıllardır burada esnafım, ne ben nede diğer komşularım hiç o devi görmedik? Bence o güzel bahçeden keyif almaya bakınız böyle asılsız dedikodulara da itibar etmeyin olur mu demiş.

Çocuklar Peki,

 -Şu kaledeki güzel bahçeye nasıl gidebiliriz bu bahçenin rengarenk çiçeklerle, çeşit çeşit meyve ağaçlarıyla dolu olduğunu duyduk.

Bakkal,

O bahçe kalenin içinde her gün çocuklar oraya oynamaya gider şu kapıdan girin hemen gözünüze çarpar zaten demiş.

Kalenin içine giren çocuklar az ilerde bulunan bahçenin güzelliğini görür görmez bahçeye doğru koşmuşlar.

Çocuklardan biri,

-Hey şu kelebeğe baksanıza ne kadar güzel, ben onu yakalayacağım diyerek ardından koşmuş,

Bahçeye giren çocuklar oyunlar oynamaya başlamışlar kimsenin bahçeye gelmediğini gören çocuklar her gün sabah saatlerinde bahçeye gelip neşe içerisinde oyunlar oynamışlar.   

Günler bu şekilde birbirini kovalarken bir gün akşamüzeri bencil dev çıkagelmiş, bahçesine giderek oturan dev bahçedeki ağaçlarla konuşmaya başlamış.

–Ah benim güzel bahçem seni çok özledim benim yokluğumda Doğa ana sana iyi bakmış anladığım kadarıyla, tekrar evime döndüğüm için çok mutluyum çok özledim sizleri diyerek kendi kendine konuşmuş.

Yalnız başına yaşamayı seven gürültüden hiç hoşlanmayan sessiz ve sakin ortamı çok seven dev sessizce saatlerce bahçesinde oturmuştu.

Ertesi gün sabah saatlerinde Dev uyurken bahçeye gelen çocuklar büyük bir gürültü yapınca, Dev uyandığı gibi pencereden dışarı bakmış ve bir sürü çocuğun kendi bahçesinde oyun oynadığını görünce öfkelenmiş,

Hemen bahçeye giden Bencil Dev’i gören çocuklar korkudan etrafa kaçışmaya başlamışlar o kadar çok çocuğun bahçede oyun oynamasına epey sinirlenmişti.

-Sizi gidi küçük canavarlar hemen burayı terk edin ve bir daha da benim bahçeme sakın gelmeyin burası benim özel alanım, sizin değil demiş.

Bahçede oyun oynayan çocuklar hızlıca bahçeden çıkarak evlerine gitmiş, Dev ise tekrardan evine giderek uyumaya başlamış.

Ertesi gün çocuklar tekrardan uzaktan bahçeyi gözlemlemişler Bencil Dev’in gittiğini zannederek tekrardan bahçeye girmişler.

Çocukların gürültüsüyle uyanan ve dışarı bakan dev çocukları görünce sinirli sinirli dışarı çıkarak çocukların üzerine bağırmış dev’in o halini gören ve korkudan tir tir titreyen çocuklar hızlıca bahçeden uzaklaşmışlar.

Çocukların laf anlamadığını gören dev ara ara bahçeye inip bahçede gezinmeye başlamış bir sonraki günde çocukların bahçede oyun oynadığını görünce, onlara siz laftan anlamıyorsunuz değil mi diyerek öfkeyle bahçeye inmiş, Devin çok kızgın olduğunu gören çocuklar koşarak hızlıca oradan uzaklaşmışlar.

Çocuklar çevredeki herkese kalenin içerisindeki bahçenin Bencil Dev’in bahçesi olduğunu kısa sürede duyurmuşlar herkes Dev’i merak ediyor onu görmek istiyordu.

Bahçeye girmeden uzaktan bahçeyi izleyenlerin olduğunu gören Dev, kimse kendisini izlemesin ve rahatsız etmesin diye kalenin duvarlarını örmeye karar vermiş, gece olunca da duvarları örmeye başlamış, o günden sonra artık kimse kaleye girememiş.

Halk arasında Dev ile ilgili bir sürü söz kısa sürede yayılmaya başlamış.

Kimisi,

Bencil Dev’in çok bencil biri olduğunu, kimisi tek başına yaşamanın zor olduğunu, kimisi halktan kaçmasının yalnız olmasının bir nedeni olduğunu söylemiş.

Dev ise artık sessiz bir ortamda olduğundan ve kendisini rahatsız eden çocuklar olmadığından saatlerce uyur, uyanınca da bahçesine gider orada oturur bahçedeki ağaçlarla kuşlarla kelebeklerle konuşurmuş.

-Sonbahar mevsimine girdikten sonra yapraklar solmaya bazı ağaçlar kurumaya başlamış, ağaçların kurumasına bir anlam veremeyen Dev, baharda tekrar canlanır ve her zamanki gibi yemyeşil ve güzel bir hal alır diye düşünmüş.

Sonbaharın ardından gelen kış mevsimi süresince bahçeye inmeden pencereden bahçeyi seyredip durmuş.

Kış mevsiminin ardından baharın gelişiyle beraber bahçesinin eskisi gibi yeşermediğini ve çiçeklerin açmadığını, kuşların konmadığını görünce çok mutsuz olmuş.

Bahçesinin bu haline anlam veremeyen bencil dev kendi kendine,

-Doğa ana artık benim bahçeme bakmıyor acaba yanlış bir şey mi yaptım diye gece gündüz düşünmeye başlamış ve ilk defa yalnız olmaktan dolayı mutsuz olmuş.

Dev kara kara düşünürken bir gurup çocuk duvarın altından bir delik açarak bahçeye doğru koşarak oradaa oynamaya başlamışlar onları gören dev bağırarak yinemi sizler, nasıl girebildiniz buraya diyerek bahçeye inmiş

Çocuklar hızlıca koşarak bahçeden uzaklaşmışlar ama çocuklardan biri korkudan kaçamamış Dev ona doğru giderken korku içerisinde ağlayan çocuk,

-Ne olur bana zarar verme bir daha asla buraya gelmem diye yalvarmaya başlamış.

Bencil Dev,

-Ben hiç kimseye zarar vermem öyle biri olarak mı görünüyorum merak etme sana zarar vermem deyince,

Çocuk şimdi benim eve gitmeme izin verecek misin?

Dev,

Evet, gitmene izin vereceğim peki ben bahçeye gelmeden önce neler yapıyordun.

Çocuk,

-Şu elma ağacına tırmanmaya uğraşıyordum ama tırmanamadım

Dev gülümseyerek demek öyle,

-Şimdi ben sana yardım edeyim diyerek çocuğu kaldırarak elma ağacının üstüne oturtmuş.

Bak sana ne diyeyim

-Şimdi git ve arkadaşlarını da al buraya gelip kendinize oynayın ama çok bağırmayın olur mu demiş, bunun üzerine gülümseyen çocuğu gören Dev ilk defa birini mutlu ettiği için mutlu olduğunun farkına varmış.

Dev kalenin o duvarlarını yıkmış ve kapıyı tekrardan açmış, çocukta oyun oynamak için arkadaşlarının yanına giderek onlara durumu anlatmış ve onları çağırmış, dev geri döndüğünde bahçesindeki bir kısım çiçeklerin açtığını görmüş, bunu gören dev çok şaşırmış Bahçeye gelen çocukları izleyen Dev neşe içerisinde gülümseyerek çocukların oyun oynayışını seyretmiş birkaç gün geçtikten sonra bahçesinin canlandığı ve eskisi gibi olduğunu görmüş.

O günden sonra çocukların neşe içerisinde oyunlar oynadığını gören dev daha çok mutlu olmuş ve asıl güzelliğin ne olduğunuda anlamış.

Çocuk Masalları arasında bulunan Bencil Dev Mutlu Son Masalı’nı okurken  güzel vakit geçirdiğinizi umarız, diğer Çocuk Masalları Okumak  için  sitemizi ziyaret edebilirsiniz.

Ayrıca kontrol et

Beyaz-Yılan-Masalı

Beyaz Yılan Masalı

Beyaz-Yılan-Masalı Bir zamanlar herkes tarafından sevilen ve saygı duyulan bir kral yaşarmış, sihirli güçlere sahip …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir